|
اولين تست فراری انزو 2003
او در حاليکه دستانش بر
روی فرمان D شکل بود به من نگاهی کرد و منتظر عکس
العمل من شد. من به جز براوو چه می توانسنم بگويم؟ يک
قسمت کامل از پيست مسابقه با يک ابر بزرگ از دود سفيد
لاستيک پوشانده شده بود. اين يک تست معمولی نبود و اين
خودرو نيز يک خودروی معمولی به هيچ وجه نبود. اين
خودرو يک فراری انزو 660 اسب به بالا بود با قيمتی
معادل 650 هزار دلار که به زيبايی توسط يکی از راننده
های اصلی مارانلو بنام داريو بنوزی هدايت می شد. من
بدون شک از قدرت نمايش داده شده توسط هر دو منحير شدم.
هدف بسيار ساده بود. ببينيم که آخرين مدل فراری چقدر
سريع است ! صحبتی که قبل از اين مطرح بود اين بود که
اين مدل فراری در عين حال که بسيار قوی است، برای
رانندگی نيز بسيار لذت بخش است و برای راندن آن به
مدرک فورمول يک احتياجی نيست، هرچند که در پروسه ساخت
اين خودرو از مشاوره مايکل شوماخر(دارنده 5 مدال
فورمول يک) بسيار استفاده شده است.
تست پرهيجان ما در يک روز صبح آغاز شد، با يک انزو زرد
رنگ که دستگاههای اندازه گيری به آن نسب شده بود و يک
قرمز رنگ که من و بنوزی در آن بوديم. پس از 30 سال تست
کردن مدلهای فراری،هيچ کس اين خودرو و پيست تست آن در
فيورانو را بهتر از بنوزی نمی شناسد.
|